
Stop met graven
Deze week had ik een mooie Empowerment Sessie met een coachee die haar traject al een tijd geleden had afgerond. Toch was ze nu op

Deze week had ik een mooie Empowerment Sessie met een coachee die haar traject al een tijd geleden had afgerond. Toch was ze nu op

“๐๐ข๐ข๐ณ๐ฐ๐ฎ ๐ท๐ข๐ญ๐ต ๐ฅ๐ฆ๐ป๐ฆ ๐ฃ๐ฐ๐ฐ๐ฎ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ฐ๐ฎ??” vroeg ik hardop tijdens een wandeling. “๐๐ฎ๐ฅ๐ข๐ต ๐ธ๐ข๐ต ๐ซ๐ฆ ๐ฃ๐ฐ๐ท๐ฆ๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐จ๐ณ๐ฐ๐ฏ๐ฅ ๐ป๐ช๐ฆ๐ต ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ข๐ญ๐ญ๐ฆ๐ด ๐ช๐ด. ๐๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ณ ๐ฅ๐ฆ ๐จ๐ณ๐ฐ๐ฏ๐ฅ

In onze westerse cultuur vieren we vooral de leuke en gezellige dingen. Daar zijn we trots op. Die momenten willen we delen. Logisch ook. Maar

Ik loop nog steeds op een roze, of eigenlijk knalgele wolk. Mijn knalgele gestolen fiets is terug!! ๐ Mijn fiets werd gestolen bij mij om

Acht sessies ontwikkelen terwijl de workshopreeks al liep. Onbeschrijfelijk spannend en heerlijk๐ Elke maand weer die adrenaline: heb ik de volgende sessie op tijd af?ย

STOEIEN, STAMPEN, STILSTAANโฆ of toch DOEN? ๐ฟ We blijven vaak langer hangen dan nodig.In denken. Twijfelen. Uitstellen. Terwijl รฉรฉn stap naar buiten al beweging brengt.